Hoe een Aapje een Kikker wordt

AapjeKleine Aapjes worden groot. In dit geval worden ze binnenkort 2 jaar en dat betekent dat ze bij de kinderopvang door moeten naar een volgende groep. Daar gaat een periode aan vooraf van wennen. Eerst een uurtje naar de andere groep dan 2 uurtjes, een halve dag en tenslotte een hele dag.
Natuurlijk ging dat geweldig. Geen traan gelaten alleen maar gespeeld en druk geweest. Thuis was hij die dagen niet meer te houden. Erg druk van alle indrukken. Als je bijna 2 bent en je komt daar kinderen tegen van bijna 4 dan is dat wel even iets anders dan al die baby’s uit je eigen groep.
Maar vanochtend eerst even een lekkere traktatie achter gelaten bij de Aapjes en daarna door naar de kikkers. Daar wordt al druk gerend en gegild. Dat is wel even iets anders dan een huilende of lachende baby.  Maar Casper vond het best. Jasje uit. En toen kreeg hij aandacht van één van de leidsters (Papa vind haar eng!) En daar werd door Casper heel boos bij gekeken. En toen bleek ook nog eens dat papa en mama weggingen toen was het gebeurd. Hele dikke tranen. Heel veel hele dikke tranen. Een laatste kus voor het vertrek, nog meer dikke tranen papa en mama een brok in de keel en dan weglopen. Zwaaien voor het raam met nog meer tranen.
We lopen de hoek om en kijken snel door het andere raam. Mama met een grote brok in haar keel.
Maar er is al geen belangstelling meer. Op schoot bij de leidster (Niet die enge) aan tafel prutsen. Ach, het komt ook wel goed. Kleine Aapjes worden nou eenmaal grote Kikkers.

Eén gedachte over “Hoe een Aapje een Kikker wordt”

  1. Nou, het is me toch gelukt om als eerste te reageren op je log.
    Heel mooi, ziet er gezellig uit.

    Ach en die brok die jij voelde, die voelde ik ook meteen weer en alle herinneringen van vroeger kwamen weer boven.
    Nostalgie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *