Een ei hoort erbij

Gisteren lag ik heerlijk te slapen op de bank. Na die korte nacht en wandeling kon ik het wel een tukkie erbij gebruiken. Terwijl ik Martijn op een gegeven moment op hoor staan om Casper uit bed te bevrijden na zijn middag tukje soezel ik rustig verder. Ik hoor nog half in mijn droomwereld verzonken Casper bovenkomen en nog enthousiast ‘Da’ roepen.
En dan zie ik sterretjes en heb ik een boekje met een puntdak haaks in/op mijn hoofd staan.
Zodra de sterretjes weggetrokken zijn kijk ik in de spiegel en een bult ontsiert mijn voorhoofd.

Gelukkig was deze vanochtend verdwenen maar nu zie ik wat blauws verschijnen.
Een lok stond mij toch heel leuk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *