100

JAAAAH,

Mijn honderdste blogje. Tenminste op deze site. Af en toe ben ik wel eens “vreemd gegaan”. Dus waarschijnlijk zit ik meer rond de 237, ik beging de zonde om te kijken of een andere log site misschien toch meer mogelijkheden had. Maar nee, steeds kwam ik weer bij blogger uit. (Nog bedankt voor de tip Thatch!) Oké, ik moet nog even oefenen om de site de juiste kleuren te maken en de opstelling die ik graag wil hebben. Maar het grote voordeel vind ik nog steeds dat alle blogjes in een archief komen op mijn website. Zo kan ik over een tijdje mijn hele archief eens opschonen en alleen laten staan wat ik leuk vind, door de rest wel thuis te bewaren op cd. Of een boek ervan te laten drukken natuurlijk. Want het duurt niet lang meer voordat ik ontdekt ga worden. Dat weet ik gewoon.

Net zoals ik vroeger wist dat ik later met een hoog bejaarde multi-miljonair ging trouwen en deze op een, door mijzelf in elkaar geknutseld, vlot de grote oceaan over zou laten varen. Goede kans dat ik na een dag of vier multi-miljonaire was geweest….. Maar dat is nooit gebeurd. Net zo min als de prachtige en zeer goed gebouwde man (zucht, ik zie hem zo weer voor mij.) 🙂 die op een fantastische stralende zomerdag op zijn witte paard langs galloppeerde, mij zag staan daardoor zijn paard zo plotseling inhield waardoor hij bijna van zijn paard kukelt en geen woord kan uitbrengen. Mij op zijn paard erbij slingert. En wij samen naar zijn hutje in de hei verder gallopperen
Ja, tegenwoordig zou het flink heisen en sjorren zijn. Van 65 naar 83 kilo in 18 jaar. Zou hij gelijk een wrak zijn omdat hij door zijn rug is gegaan.

Hahaha, en dit is er dus wat er met Tinus gebeurde. Hij zat op kratten met beugels. Hij zag mij, ik hem, er werd een blik van verstandhouding uitgewisseld, gevolgd door een beugelfles gevuld met Vierde Wijze en geld. Ondanks wat de naam doet vermoeden werd je er niet veel wijzer van.
Na een week werden wij samen dronken en namen kort daarna een duif mee naar huis. Die de vloer in de keuken onderscheet. Een half jaar later waren wij getrouwd en nu hebben we ook een kind. Tussendoor is Tinus trouwens door zijn rug gegaan, maar dat was door het tillen van een krat gevuld met lege beugels in de winkelwagen. Naast mij ook een grote liefde van hem. Had er trouwens geen idee van dat mij leven zo zou verlopen. Hij rijdt geen paard.

Eén gedachte over “100”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *