Wat een rust

Sinds afgelopen donderdag ben ik weer aan het werk. De eerste dag ben ik zo moe als ik thuiskom dat bij het naar bed brengen van Casper het er meer op lijkt dat hij mij voorleest i.p.v. ik hem. Vrijdag ging het al beter hoewel ik blij was toen Anna haar laatste voeding van de dag naar binnen had gewerkt en ik mijn nest in kon duiken/ploffen.

Gisteren zijn we gezellig naar Opa Rob en Oma Truus geweest. Maar bij thuiskomst was Casper toch wel erg warm. Tinus ging naar zijn werk en ik heb de thermometer er maar eens bijgepakt.
39.7
Dat verklaarde wel waarom hij geen trek had en zijn drinken ook liet staan. Paracetamol naar binnen geschoven en het ergste leken we alweer gehad te hebben. Maar nog geen prettig idee dat het jochie zo ziek naar Omi en Peep toe moest. Dus Omi naar ons huis gehaald.

Met een gerust hart ging ik dus de hort op naar mijn werk. Tussen de middag was het weer een tijd om thuis en boterhammetje naar binnen te werken. Ik op de fiets. Bij de eerste hagelstenen was ik net thuis. Snel naar binnen, daar zit Omi op de stoel met 2 kleinkinderen op schoot. Heel gezellig. Tinus is op zoek naar het flesje met druppels dat help tegen de krampen die Anna schijnt te hebben?? Snel, met Casper op schoot, prop ik mijn boterhammetjes naar binnen en ondertussen heb ik een gezellig gesprek over een boek wat ik van Omi had geleend. Dan maak mij weer klaar om te vertrekken. Jammer dat ik weer naar mijn werk moet…. Omi zegt nog dat het eigenlijk net de moeite niet is om naar huis te komen.
En dan barst het los, Anna heeft KRAMP!!!! Casper is een beetje opgeknapt en hij begint vrolijk mee te gillen, Peep komt er net verwaaid aangefietst en Bas doet een poging Cleo te vermorzelen. Als deze poging ongeveer is geslaagd duikt hij bovenop Peep. Bij de buren gaan ze verder met de gevelreiniging die al de hele ochtend schijnt te duren. Grote compressor net onder ons raam. KEDENGKEDENGKEDENGWHAAAWHAAAWHAAAIIIIHIIIIIH
En dan rent het ook nog rond valt op de grond. AAARGH
Wat een herrie en wat een drukte. Snel op de fiets naar mijn werk.

10 minuten later loop ik mijn kantoor binnen.
Heerlijk, wat een rust. Beginnen met werken na je zwangerschapsverlof is soms helemaal niet erg. 😉

3 gedachten over “Wat een rust”

  1. Waaom dacht je dat ik full-time werk ;-) Al zou ik momenteel wel wat extra vrije tijd willen hebben om de zaken rondom huis en het boek te regelen... maar ja,...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *